Στο «Απέξω» ο Αχιλλέας ΙΙΙ ακροβατεί πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει –και ταυτόχρονα συνδέει– το «εντός» και το «εκτός» παρουσιάζοντας ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και, ανεξαρτήτως αν θέτουν εαυτόν σε κοινή θέα κυκλοφορώντας στους δρόμους ή αν κρύβονται στις σκοτεινές πτυχές της πόλης, εκπέμπει ο καθένας το δικό του μοναδικό μήνυμα σε μια συχνότητα που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή. Στα είκοσι δύο διηγήματα του βιβλίου, ο αναγνώστης εισέρχεται σε ένα διαφορετικό, γεμάτο ανατροπές λογοτεχνικό σύμπαν, συντονίζει για λίγο το βήμα του με το βήμα ανθρώπων με τους οποίους στην πορεία ανακαλύπτει πως έχει πολύ περισσότερα κοινά απ’ ό,τι αρχικά πίστευε, καθρεφτίζεται σε απρόσμενες επιφάνειες και κοιτάζει κατάματα σκληρές αλήθειες. Στη συνέχεια, προχωρώντας στο εσωτερικό ενός κόσμου όπου τα πάντα υπακούν στον κανόνα ότι «Δεν ισχύει κανένας κανόνας», κάποια στιγμή καλείται να αποφασίσει αν, τελικά, όσα έχει παρακολουθήσει να εκτυλίσσονται από σελίδα σε σελίδα είναι πιο παράδοξα από αυτά που καθημερινά τον περιβάλλουν και δεν του προκαλούν πλέον ιδιαίτερη εντύπωση απλώς και μόνο επειδή τα έχει πια συνηθίσει…