Το βιβλίο του Νίκου Χαραλάμπους «Αρχέγονα Δίκαια» πραγματεύεται, όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, την εξέλιξη των νομικών συστημάτων που προηγήθηκαν του Ρωμαϊκού Δικαίου. Το Ρωμαϊκό Δίκαιο, ίσως η σημαντικότερη κληροδοσία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επηρέασε το σύνολο του Δυτικού Κόσμου, και τη διαμόρφωση τόσο του ηπειρωτικού δικαίου, όσο και του Κοινοδικαίου, ενώ μέσω του Βυζαντινού Δικαίου και της αποικιοποίησης, επηρέασε σχεδόν το σύνολο της εξέλιξης του δικαίου διεθνώς. Το Ρωμαϊκό Δίκαιο όμως δεν διαμορφώθηκε σε κενό. Προηγήθηκαν ακόμα αρχαιότερα νομικά συστήματα, τα οποία αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής. Το αρχαίο ελληνικό δίκαιο, όπως διαμορφώθηκε στις διάφορες Πόλεις-Κράτη, έτυχε ιδιαίτερης προσοχής λόγω της σημασίας της Αρχαίας Ελλάδας τόσο για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όσο και για τη διαμόρφωση των αξιών του σύγχρονου Δυτικού Κόσμου. Δεν είναι επομένως παράξενο ότι υπάρχει πλούσια δευτερογενής βιβλιογραφία για το αρχαίο ελληνικό δίκαιο και τις επί μέρους πτυχές του. Ενόψει της σημασίας του αρχαίου ελληνικού δικαίου δεν εκπλήττει ότι καταλαμβάνει τη μεγαλύτερη έκταση στο σύγγραμμα του Νίκου Χαραλάμπους, ο οποίος με επιδεξιότητα συζητά το δίκαιο όχι μόνο μέσα από τις κλασικές αποτυπώσεις του δικαίου στην αρχαία Αθήνα και την αρχαία Σπάρτη, τη νομοθεσία της Γόρτυνας και τους νόμους του Ζάλευκου και του Χαρώνδα (ζητήματα που απασχόλησαν όλους τους φοιτητές ελληνικών νομικών σχολών στις εξετάσεις του μαθήματος της Ιστορίας του Δικαίου), αλλά και μέσα από τα κλασικά έργα, αναλύοντας τη σύγκρουση Αντιγόνης-Κρέοντα, και τις προσεγγίσεις στο δίκαιο των Πλάτωνα και Αριστοτέλη, αλλά και του Αριστοφάνη. Πράγματι, η κατανόηση του αρχαίου ελληνικού δικαίου θα παρέμενε ημιτελής αν περιοριζόμασταν στο θετικό δίκαιο και δεν αναζητούσαμε την αρχαία ελληνική σκέψη για το δίκαιο, τους προβληματισμούς για τη σύνδεση μεταξύ ηθικής και δικαιοσύνης και για τη σχέση φυσικού και θετικού δικαίου, συγκρούσεις που έχουν αποκτήσει ένα εντελώς καινούριο νόημα στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης στην οποία φιλοδοξούμε να προγραμματίσουμε ένα σύστημα να εφαρμόζει κανόνες δικαίου. Εκτός από το αρχαίο ελληνικό δίκαιο, ο Χαραλάμπους αφιερώνει κόπο για να συζητήσει και άλλα αρχέγονα δίκαια, των Σουμερίων, των Βαβυλωνίων, των Αιγυπτίων, των Χετταίων και το Εβραϊκό Δίκαιο (…).