«Η ζωή αλλάζει απότομα. Η ζωή αλλάζει στη στιγμή. Μια συνηθισμένη στιγμή. Αυτές ήταν οι πρώτες λέξεις που έγραψα αφότου συνέβη. Για πολύ καιρό δεν έγραψα τίποτε άλλο. Εν περιλήψει. Είναι τώρα, καθώς ξεκινάω να το γράφω αυτό εδώ, το απόγευμα της 4ης Οκτωβρίου 2004. Πριν από εννέα μήνες και πέντε μέρες, γύρω στις εννέα το βράδυ της 30ής Δεκεμβρίου 2003, ο σύζυγός μου, Τζον Γκρέγκορι Νταν, φάνηκε να παθαίνει (ή όντως έπαθε), στο τραπέζι όπου μόλις είχαμε καθίσει οι δυο μας για δείπνο στο καθιστικό του διαμερίσματός μας στη Νέα Υόρκη, ένα αιφνίδιο, εκτεταμένο, οξύ στεφανιαίο επεισόδιο που προκάλεσε τον θάνατό του. Έτσι ξεκίνησε για μένα η χρονιά της μαγικής σκέψης.» Η εξερεύνηση μιας σπαρακτικά προσωπικής και ταυτόχρονα καθολικής εμπειρίας: μια απόπειρα κατανόησης της θνητότητάς μας μέσα από το πορτρέτο ενός ξεχωριστού γάμου και τις στιγμές μιας ολόκληρης ζωής. Ένα εξομολογητικό χρονικό πένθους που έχει καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για τη διαχείριση της απώλειας από μια εμβληματική μορφή της Νέας Δημοσιογραφίας και μια φωνή που καθόρισε την αμερικανική λογοτεχνία.