«Μα δεν θα σε βάλω σε κλουβί», φώναξε ο ιδιοκτήτης του τσίρκου. «Θα είσαι ο φοβερός και τρομερός σκοπευτής μου». «Σκοπευτής, θηρευτής, εαυτής, καυτής», είπε το νεαρό λιοντάρι. «Είμαι ήδη φοβερός και τρομερός σκοπευτής. Είμαι ο φοβερότερος και τρομερότερος σκοπευτής της ζούγκλας!» Και σημάδεψε ξανά τον άντρα με το όπλο του. «Μα μπορείς να βγάλεις πολλά λεφτά και να γίνεις ο σπουδαιότερος σκοπευτής του κόσμου και να γίνεις διάσημος και να τρως υπέροχα φαγητά και να φοράς μεταξωτά πουκάμισα και κίτρινα παπούτσια και να καπνίζεις ακριβά πούρα και να πηγαίνεις σε ωραία πάρτι και όλοι να σε χαϊδεύουν στην πλάτη ή να σε ξύνουν πίσω απ’ τα αφτιά ή ό,τι κάνουν τέλος πάντων οι άνθρωποι στα λιοντάρια, δεν ξέρω». «Αφτιά, γατιά, ιτιά», είπε το νεαρό λιοντάρι. «Τι να τα κάνω όλα αυτά;» «Όλοι θέλουν αυτά τα πράγματα», είπε ο ιδιοκτήτης του τσίρκου. «Έλα μαζί μου και θα γίνεις πλούσιος και διάσημος και χαρούμενος. Θα γίνεις το σπουδαιότερο λιοντάρι όλου του κόσμου». «Λοιπόν», είπε το νεαρό λιοντάρι, «αν έρθω, θα μου δώσεις ένα μαρσμέλοου;»