Η Νόρα παλεύει ενάντια στις διαταραχές και στις ιδεοληψίες των γονιών της, υιοθετώντας και εκείνη έναν οριακό νευρωτικό τρόπο ζωής. Σωσίβιο και ασπίδα της, το άρωμά της, ένα βαρύ με λίλιουμ, που ερωτεύτηκε ακαριαία σε ηλικία δεκαέξι ετών, αγωνιώντας να σπάσει πολλά οικογενειακά πρωτόκολλα και απαγορεύσεις. Ο πατέρας της, ένας αυστηρών αρχών άνθρωπος με μανιοκαταθλιπτικά χαρακτηριστικά, υπέφερε από την παιδική του ηλικία από ανοσμία λόγω κάποιας λοίμωξης και δεν κατάφερε ποτέ να αισθανθεί τη μυρωδιά της. Η Νόρα μεγαλώνει κοντά του χωρίς να μπορέσει να συνδεθεί, και το άρωμά της είναι ο μοναδικός τρόπος να βιώνει με αυτάρκεια την ύπαρξή της. Στη μυρωδιά αυτού του έντονου αρώματος, όλοι γυρίζουν και την κοιτάζουν με θαυμασμό, κι ο Αργύρης, ο σύζυγός της, υποφέρει στην ιδέα πως η γυναίκα του φοράει πάλι αυτό το «απαίσιο» άρωμα, που τον κάνει να ανακατεύεται. Μια ιατρική διάγνωση και η απόσταση μεταξύ τους είναι αρκετά για να οδηγήσουν στον χωρισμό. Τι επιφυλάσσει όμως το μέλλον γι’ αυτούς; Πώς το διαγενεαλογικό τραύμα της ενοχής μπορεί να λυθεί μέσα από τις επερχόμενες γενιές και να θεραπευτεί; Αυτό το άρωμα ήταν ο προσωπικός της τρόπος να αρωματίζει τη δυσοσμία των συγκρουσιακών συναισθημάτων της αφάνειας και της επιβίωσης. Ήταν ένας ερωτικός σύντροφος που άλλοτε τον κρατούσε δίπλα της και άλλοτε στο ντουλαπάκι της κουζίνας κάνοντάς του μούτρα εδώ και χρόνια.