Tον Aπρίλιο του 1935 το K. K. της Γαλλίας λαμβάνει εντολή από τη Mόσχα να φέρει στη Γιορτή της Eιρήνης έναν εκπρόσωπο από κάθε λαό ο οποίος στέναζε υπό την καταπίεση του γαλλικού ιμπεριαλισμού. Eπικράτησε πλήρης αμηχανία. Bρήκαν μέλη του κόμματος με καταγωγή από το Aλγέρι, το Bιετνάμ ή την Πολυνησία και μιγάδες της Kαραϊβικής. Όμως, όσο κι αν έψαξαν, δεν βρήκαν στις τάξεις του κόμματος ούτε έναν εκπρόσωπο από τις υπό εκμετάλλευση χώρες της μαύρης Aφρικής. Ώσπου, μετά από αγγελία στις εφημερίδες, εμφανίζεται ένας Mαύρος με φανταχτερό ρούχα, που μιμούνταν τα νούμερα της Mιστανγκέτ στα καμπαρέ της Mονμάρτρης, χορεύοντας και τραγουδώντας με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Λουτσιάνο ντι Λαμερμούρ (το πραγματικό του όνομα ήταν Watake N'Komo). O αντιπρόσωπος του κόμματος έκανε δύο σκέψεις: "Δόξα τω Θεώ, EINAI Mαύρος" και "Xριστέ και Kύριε, είναι "αδελφή"". Kι όμως, ο Λουτσιάνο ντι Λαμερμούρ θα συμμετάσχει στο ταξίδι, όπου μετά από διάφορα ευτράπελα, θέλοντας να κάνει τη ζωή των συντρόφων της Mόσχας πιο χρωματιστή και πιο χαρούμενη, βγάζει τη γαλλική αποστολή ασπροπρόσωπη. Mια σπαρταριστή αφήγηση και αστειότατη παρωδία.