Τέσσερα δοκίμια για τη μητρότητα, την ιδεολογία και την κοινωνική κατασκευή των ρόλων. Η έμφαση που δόθηκε στην ταξική πάλη, μέσα στην επαναστατική σκέψη, έχει συσκοτίσει τη σημασία των παραδοσιακών σεξουαλικών ρόλων, κι αυτό δεν είναι πουθενά πιο φανερό, απ' ότι στη λαθεμένη αντίληψη ότι η ανατροφή των παιδιών αποτελεί αναγκαστικά ευθύνη των γυναικών. Στην πραγματικότητα, αν εξαιρέσουμε τις πρώτες λίγες βδομάδες ή μήνες του μητρικού θηλασμού, δεν υπάρχει κανένας βιολογικός σύνδεσμος ανάμεσα στη γέννηση των παιδιών και στην ανατροφή τους. Τόσο οι γυναίκες που δεν έχουν σχέση με το Κίνημα Απελευθέρωσης της Γυναίκας, όσο κι εκείνες που ανήκουν σ' αυτό, αναμασούν αδιάκριτα αυτή τη ριζοσπαστική ιδέα, αλλά είναι φανερό ότι αυτή, στο μέτρο που αφορά την προσωπική τους ζωή και τη στάση τους απέναντι στους άλλους, παραμένει ένα κούφιο ιδανικό.