Κατά τη δεκαετία του 1990-2000 η Αλγερία συγκλονίζεται από έναν αιµατηρό εµφύλιο. Μετά τη λήξη του, η κυβέρνηση απαγορεύει και ποινικοποιεί οποιαδήποτε αναφορά σ’ αυτόν, επικαλούµενη τον νόµο της «Συµφιλίωσης». Η νεαρή Φαζρ, που το όνοµά της σηµαίνει Αυγή, οφείλει να θυµάται τον πόλεµο της ανεξαρτησίας της χώρας της από τη Γαλλία κι ας µην τον έζησε η ίδια. Παράλληλα όµως, αν και επιζήσασα της µαύρης δεκαετίας, είναι υποχρεωµένη, βάσει νόµου, να ξεχάσει τα δεινά του εµφυλίου. Το σώµα της, ένα τετράδιο γεµάτο µυστικά, αποτυπώνει την τραγωδία του αδελφοκτόνου σπαραγµού: τον λαιµό της σηµαδεύει µια βαθιά ουλή από µαχαίρι, σαν φρικτό χαµόγελο, και οι φωνητικές της χορδές είναι κατεστραµµένες.Η Αυγή, εδώ και χρόνια βουβή, έχει φτιάξει µε το υλικό των ονείρων µια ολόδική της εσωτερική γλώσσα και προσµένει τη µέρα που θα ξαναβρεί τη φωνή της. Τη συγκλονιστική ιστορία της µπορεί να τη διηγηθεί µόνο στο παιδί που κουβαλά στην κοιλιά της και που υποθέτει ότι είναι κορίτσι. Πώς µπορεί όµως να δώσει η ίδια ζωή όταν της την έχουν σχεδόν στερήσει; Έχει άραγε δικαίωµα να γεννήσει αυτό το µωρό και να το µεγαλώσει σ’ έναν κόσµο εχθρικό προς τις γυναίκες ή µήπως είναι καλύτερα να διακόψει την κύηση και να επιστρέψει στον Παράδεισο το αγέννητο ουρί της; Σε µια χώρα που τιµωρεί και την παραµικρή αναφορά στον εµφύλιο, η Αυγή αποφασίζει να αφήσει πίσω της τη ζωή της στο Οράν και να επιστρέψει στο χωριό Χαντ Τσεκάλα, εκεί όπου όλα ξεκίνησαν και παραλίγο να τελειώσουν. Στον γενέθλιο τόπο που έγινε το θέατρο πολύνεκρης σφαγής, ίσως οι νεκροί τής δώσουν απαντήσεις…