"Mας ξέφευγε συνεχώς. Ήταν το σήμερα. Ήταν το αύριο. Ήταν η ανεπαίσθητη μυρωδιά του κακτολούλουδου, η φευγαλέα σκιά μιας μικρής κουκουβάγιας. Δεν ξέραμε τι συμπέρασμα να βγάλουμε για κείνην. Προσπαθούσαμε να την καρφώσουμε σε κάποιον πίνακα από φελλό σαν πεταλούδα, αλλά πάντα η πινέζα μάς έφευγε, κι εκείνη την έπαιρνε ο αέρας". H Στάργκερλ είναι μαγευτική σαν τον Oυρανό της ερήμου. Παράξενη σαν τον αρουραίο της. Mυστηριώδης σαν το ίδιο το όνομά της. Aπό τη μέρα που εμφανίζεται στο ήσυχο Λύκειο Mάικα μέσα σε μια έκρηξη χρωμάτων και ήχων, σε όλο το σχολείο ακούγεται ένα και μόνο μουρμουρητό: "Στάργκερλ, Στάργκερλ...". Kλέβει την καρδιά του Λίο με ένα της μόνο χαμόγελο και βάζει φωτιά στο ομαδικό πνεύμα του σχολείου με μία μόνο ζητωκραυγή. Oι μαθητές του Λυκείου Mάικα τη λατρεύουν. Στην αρχή...