Tο βιβλίο αυτό υποστηρίζει την προτεραιότητα της πολιτικής ερμηνείας των λογοτεχνικών κειμένων. Δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική προοπτική ως μία συμπληρωματική μέθοδο, ούτε ως ένα προαιρετικό βοήθημα σε άλλες τρέχουσες ερμηνευτικές μεθόδους – την ψυχαναλυτική ή τη μυθοκριτική, την υφολογική, την ηθική, τη στρουκτουραλιστική –, αλλά μάλλον ως τον απόλυτο ορίζοντα κάθε ανάγνωσης και κάθε ερμηνείας. Το πολιτικό ασυνείδητο είναι το βιβλίο που έβαλε τον μαρξισμό στον χάρτη των λογοτεχνικών σπουδών και αποτελεί αναμφίβολα την πρώτη συστηματική απόπειρα του Τζέιμσον να αντικαταστήσει την καρικατούρα της θεωρίας της αντανάκλασης ή του καθορισμού με μία αντίληψη στην οποία το πολιτισμικό κείμενο απαντά σε μία συγκεκριμένη και ιστορικά καθορισμένη «κατάσταση» (με όλη τη σαρτρική σημασία της λέξης). […] Ξεκλειδώνοντας την πολιτική διάσταση των κειμένων, ο Τζέιμσον τα τοποθετεί στην Ιστορία με έναν τρόπο που κλονίζει συθέμελα τις συνήθειες με τις οποίες έχουμε μάθει να διαβάζουμε τη λογοτεχνία.