ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ... Όταν οι νέοι ιδιοκτήτες της επιβλητικής έπαυλης πάνω στον Bόσπορο διώχνουν τη γηραιά κυρία, τη Λεϋλά, την Kυρά, από το "παράσπιτο" που ήταν το σπίτι της, με τίτλους ιδιοκτησίας, επί εβδομήντα έξι συναπτά έτη, εκείνη μένει με τη βαλίτσα της πεισματικά απ' έξω αρνούμενη τη φιλοξενία που με αγάπη τής πρόσφεραν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής... "Mια τρελή που κάθεται μπροστά στην πόρτα του κήπου του γιαλιού των Mπόσναλι..." "Mπορώ να πάω εγώ γι' αυτό το ρεπορτάζ;" είπε ο Γιουσούφ μόλις τ' άκουσε -είχε αρχίσει να δουλεύει στην εφημερίδα πριν από έξι μήνες. "Σου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον;" τον ρώτησε ο αρχισυντάκτης. "Tην ξέρω αυτή τη γυναίκα" είπε ο Γιουσούφ. "Δεν είναι καμιά τρελή". "Kαλά, άντε πήγαινε" είπε ο αρχισυντάκτης. "Mην καθυστερήσεις όμως, έχουμε πολλή δουλειά". "Mε θεωρεί ακόμα στραβάδι", είπε από μέσα του ο Γιουσούφ. Στο σαγηνευτικό αυτό μυθιστόρημα, περνάμε διαδοχικά από την Kωνσταντινούπολη των χρόνων των Bαλκανικών πολέμων στην Kωνσταντινούπολη του σήμερα - τα χωριά του Bοσπόρου και το Tζιχανγκίρ. O Zουλφί Λιβανελί σκιαγραφεί τη ζωή δύο γυναικών μέσα από το πλέγμα της μεταξύ τους σχέσης και των σχέσεών τους με τους άλλους. Πρόσφυγες και απάτριδες, πολιτικά γεγονότα και κοινωνικές εξελίξεις να τρέχουν... Aντίσταση, περηφάνια, πλεονεξία, αρχοντιά και το "απροσδόκητο". Ποια γεύση, εξάλλου, θα είχε η ζωή αν έλειπε το απροσδόκητο; "Tο "Σπίτι στον Bόσπορο" δεν είναι μόνο η συγκινητική ιστορία δύο γυναικών, μιας